Σκέψου τον εαυτό σου. Εννιά το βράδυ, πεινάς, παίρνεις ένα μαγαζί. Χτυπάει έξι φορές. Τι κάνεις;
Δεν περιμένεις. Δεν το ξαναπαίρνεις σε δέκα λεπτά. Παίρνεις το επόμενο, γιατί το επόμενο είναι ένα δευτερόλεπτο μακριά.
Η απόφαση παίρνεται σε δευτερόλεπτα
Η πείνα δεν κάνει υπομονή, και η εναλλακτική είναι πάντα δίπλα: άλλο μαγαζί, άλλη εφαρμογή, το ψυγείο.
Ο πελάτης που δεν σε βρήκε δεν θύμωσε μαζί σου. Απλώς έφαγε αλλού, και δεν έμαθες ποτέ ότι υπήρξε.
Δεν χάνεις μια παραγγελία. Χάνεις τη γνωριμία, και μαζί όλες τις παραγγελίες που θα ακολουθούσαν.
Το κόστος που δεν φαίνεται στο Ζ
Ένας νέος πελάτης που δοκίμασε και του άρεσε, δεν παραγγέλνει μία φορά. Παραγγέλνει ξανά, φέρνει και παρέα.
Όταν λοιπόν υπολογίζεις τι σου κόστισε μια αναπάντητη κλήση, το ποσό της παραγγελίας είναι μόνο η αρχή.
Και οι δικοί σου, οι σταθεροί;
Αυτοί θα ξαναπάρουν, είναι αλήθεια. Αλλά τη δεύτερη ή τρίτη φορά που δεν θα σε βρουν, θα σκεφτούν ότι «εκεί δεν σηκώνουν ποτέ».
Η φήμη δεν χτίζεται μόνο από το φαγητό. Χτίζεται και από το αν σε βρίσκουν όταν σε ζητάνε.
Πόσοι δεν σε βρήκαν τον τελευταίο μήνα;
Βάλε τα νούμερά σου και δες τι σημαίνει σε τζίρο.
Θέλω να δω πόσα χάνω →